Dolle dagen in het Baggergat

Dolle dagen in het Baggergat

Hoe wij deze dagen beleefd hebben? Het was geweldig, top, boven
verwachting, super, mooi enz. Wat hebben wij genoten! Dat wij zo genoten
hebben kwam mede dankzij onze goede achterban: onze familie en buren
waar Floor deze dagen terecht kon, door Floor zelf die net zo hard als
wij genoot, door de Kleibakkers die ons met open armen ontvangen hebben,
door onze vrienden die met allerlei verrassingen kwamen en door
iedereen die naar de Kolk kwam om ons ook daar met open armen en mooie
woorden te ontvangen. We gaan per dag vertellen hoe we het beleefd
hebben, dus ga er maar even voor zitten!

Vrijdag
Vandaag was het dan eindelijk zover, we
mogen eindelijk op pad! We begonnen in Bemmel, waar we alvast mochten
toekijken hoe prins Cas d’n Duiker en prinses Annelaura de sleutel in
ontvangst namen. Voor ons was dit allemaal nieuw, maar het
jeugdprinsenpaar gaf een goed voorbeeld. Floor die niet zo van de
officiële gedeeltes is, was in de tussentijd alvast in het andere
gedeelte van de Kinkel aan het hossen, maar kwam tussendoor nog even de
meiden van de garde aanmoedigen. Nadat de sleutel in ontvangst is
genomen en er verschillende optredens zijn geweest, werden we weer
thuisgebracht waar we konden aanschuiven doordat de ouders van Hanneke
al waren gearriveerd met eten. Floor ging mee naar Doornenburg en wij
konden ons weer klaarmaken voor het volgende gedeelte: de jongste
inwoner. De oudste inwoner konden we helaas niet bezoeken in verband met
ziekte. Rond 19:30 uur werden we weer opgehaald om naar Eliza te gaan.
Eenmaal daar kregen de trotse papa en mama net zoals Eliza een
onderscheiding van ons. Voor Eliza zelf hadden we een knuffel meegenomen
met een shirtje met leuke opdruk. We kregen een beschuitje en zelfs het
bier lag koud. Deze combi vinden wij niet vreemd, alleen maar heel
bijzonder. Na even gezellig gezeten te hebben moesten we helaas weer
gaan, er had nog iemand een kratje bier tegoed van ons. Tja, het doet
best pijn om dit goud weg te geven, maar het gaat naar een goed adres.
Michael was de gelukkige, Iris deed vrolijk open en nadat wij haar
gefeliciteerd hadden was het wachten op Michael die alvast wat calorieën
aan het verbranden was om ze hierna met ons er weer aan te werken.
Nadat we hier gezellig gezeten hadden, vervolgden we onze weg naar Hents
Café. Wat een gezelligheid hier. We hadden afgesproken met elkaar om
het de eerste avond niet zo laat te maken; er kwamen immers meer dagen
aan. Dit is zoals jullie al wel zullen verwachten niet helemaal gelukt.
Toch zijn we iets eerder gegaan dan de rest om thuis meteen het bed in
te duiken en zaterdag weer fris en fruitig op te staan.

Zaterdag
Rond 9:30 werden we opgehaald om naar de
sleuteloverdracht in Bemmel te gaan. In Bemmel aangekomen verzamelden
we met alle verenigingen uit Lingewaard in de Theaterkerk om van hieruit
met een tussenstop naar de Roskam te gaan. Alle prinsenparen mochten
bij prinses Mirjam van het Festijn op de kar en werden daarna in de
huiskamer van de Roskam ontvangen. Hier werd ons in het kort uitgelegd
wat er ging gebeuren en ook de burgermeester kwam ons nog even
verwelkomen. Door een grote erehaag werden de prinsenparen een voor een
naar binnen gehaald en mochten we plaatsnemen aan een tafel. Eerst
werden de Ordes van de Vlinder uitgereikt door de burgermeester. In
Haalderen ging deze naar Willem Bosma, die er ‘s avonds nog steeds van
ondersteboven was. Na allerlei mooie optredens van verschillende
verenigingen, waaronder ook die van de mannen van de raad, was het dan
zover: wij mochten als eerste naar voren om de sleutel van het Baggergat
in ontvangst te nemen. Tja, dit was toch een van de vele slikmomenten.
Nu kan het feest beginnen! Nadat we nog even de prinsenparen uit
Lingewaard een onderscheiding hebben gegeven en er natuurlijk ook een
terug hebben ontvangen, hebben we elkaar allemaal een fijne carnaval
gewenst en gingen we allemaal terug naar ons eigen dorp. Nog even een
paar uurtjes bijkomen en uitrusten om er ‘s avonds in ons eigen
Baggergat tegenaan te gaan.

Eindelijk was het avond en mochten we weer naar onze thuishaven de Kolk.
Na binnenkomst mochten we meteen beginnen met onze proclamtie en de
openingsdans, ook werd Frank Bakker deze avond geïnstalleerd bij de
raad, waarna wij hem een onderscheiding mochten geven. Hierna mochten
wij de geweldige meiden van de dansgarde en hun trainsters een
onderscheiding geven. Het onderscheiden was hiermee nog niet gedaan,
want er stond niet één maar een heel team grootste kleibakkers voor onze
neus: het kampioensteam van HAVO. Tussen de optredens van de garde en
de raad door was er gelegenheid om te hossen. Dusty Road wist er een
mooi feestje van te maken. In de tussentijd konden wij op zoek naar de
mooist verklede personen (enkele, duo en groep). Nou, zo makkelijk is
dat niet en dat kostte even wat tijd. Na de prijsuitreiking zat voor ons
het officiële gedeelte erop en kon het feest helemaal los! En wat voor
een feest! Dankzij iedereen die er was en de band Dusty Road werd er
zelfs een half uur langer doorgegaan!

Zondag
De
dag van de optochten. Floor was deze ochtend een echte stuiterbal, die
had er zoveel zin in. Nadat we iedere dag ruim op tijd klaarstonden, was
het deze dag niet helemaal het geval. Al snel ging er rond dat we ons
verslapen hadden. Niet bij nagedacht dat wij een uitstekende wekker
hebben van drie jaar oud. Rustig zaten wij te wachten op het moment dat
wij ons dik aan konden kleden, zodat we aan de warme kleren buiten ook
nog wat zouden hebben. Alleen hoorden wij iets eerder dan gepland de
muziek van de wagen dichterbij komen en moesten wij alsnog haasten.
Prins Cas was al opgehaald en nadat wij mochten aansluiten, zijn we
prinses Annelaura gaan ophalen om onze weg te vervolgen naar het
Moosplein. Floor haar geduld begon een beetje op te raken en ze kon niet
meer wachten tot we weer gingen rijden. Nadat we de rest van de optocht
konden bekijken, sloten we achter de raad aan met de jeugd weer achter
ons. Floor zwaaide er net als ons op los. Dat dat best vermoeiend was
bleek toen ze in de Kleibakkerslaan zwaaiend in slaap viel om vervolgens
bij de Kolk zwaaiend wakker te worden. Het feestje ging vanaf de kar
bij de Kolk weer verder met vrijwel alle deelnemers die mee hebben
gedaan. Ook hier werden wij verrast door verschillende groepen die het
meedoen aan de optocht weer hebben opgepakt. Deze fanatiekelingen waren
ook nog op iets anders gefocust, namelijk de scepter van de prins. Ook
werden er nog een paar onderscheidingen uitgedeeld aan het broertje van
Hannekes schoonzus en hun twee zoontjes Robbin en Diego. Ook Stein en
Tessa mochten er een in ontvangst nemen. Na weer gehost te hebben met
volwassenen en kinderen, konden we bij Shari thuis aanschuiven. Haar
moeder had heerlijke andijviestampot gemaakt. Wat is dat fijn om zo aan
te kunnen schuiven. Hierna gingen we naar Gendt met de verlichte optocht
mee. Ook dit was ondanks het weer erg gezellig! Onderweg kregen we een
kleine storing waardoor we met de kar voor ons mee begonnen te zingen.
Sommigen konden het niet alleen bij zingen laten… Na nog even wat
gedronken te hebben in Providentia werden we weer netjes thuis afgezet.

Maandag
De dag van het frühshoppen en de jeugddisco, oftewel de dag van onze tweede, derde en vierde huiskamers zoals de prins zo mooi zei, want inmiddels liggen hier toch velen herrineringen van ons. We verzamelden bij Roger thuis om vervolgens met z’n allen te starten bij de Tichel. Hier mochten we onze eerste foto uitrijken aan Diny, Theo en Kees, die ons goed verzorgenden in de paar uurtjes die we hier waren. De kleine maar gezellige polonaise was net in gang toen Anja op haar welbekende fluit blies en we onze weg vervolgden naar Hents Café. Ook Hent mocht onze foto in ontvangst nemen. Ook hier was het weer bar gezellig, maar ook hier klonk het fluitsignaal weer om met het inmiddels uitgebreide gezelschap naar de Kolk te gaan, hier mochten we meteen de foto uitrijken en daarna konden we weer hossen. Na zo’n dag beginnen de maagjes toch wel te knorren en konden we samen met Floor, die inmiddels ook weer bij ons aangesloten was, aanschuiven bij een heerlijk chinees buffet verzorgd door Geert. Echt een aanrader om je volgend jaar hiervoor op te geven!

Nadat onze buikjes gevuld waren konden onze jeugdige heupjes losgeschud
worden en begon de jeugddisco. Wat kan de jeugd er wat van! Onze
beentjes, die inmiddels ook wel aardig vermoeid waren, probeerden ze bij
te houden maar dat ging toch wel lastig en op het moment dat je dan
toch even rust probeert te pakken, word je gewoon door je eigen dochter
terug de polonaise in geduwd, terwijl zij wel haar rust pakt. Gelukkig
werd er ook de woonboot gedraaid, zodat de prinses en hofdame even
konden zitten op de vloer en zo toch hun ‘rust’ pakten. En de prins? Die
gaf natuurlijk het tempo en de richting aan. Ook de jeugd heeft er een
mooi feestje van gemaakt, dat zit wel goed voor in de toekomst, nog
feestbeesten zat hier in Haalderen.

Dinsdag
We
startten vandaag met de jeugdmiddag. Deze was weer erg geslaagd door de
jeugdcommisie. Ze hadden weer leuke spellen neergezet: jongens tegen de
meisjes, spekhappen, limbodansen. Er kwamen zelfs complimenten van
dorpen buitenaf. Ook op deze middag hebben de kinderen weer laten zien
wat hossen is! Deze middag mochten we de jeugdraad onderscheiden en
eindelijk had Damian er dan ook eentje. Na flink gehost te hebben
mochten we weer met Shari en Walter mee naar hun huis, waar de topkokkin
al weer druk bezig was met heerlijke macaroni. Het blijft toch
makkelijk om zo aan te schuiven en tijdens deze dagen wat gezonds naar
binnen te werken.

Na de heerlijke macaroni is het zover om ons klaar te maken voor onze laatste avond van dit seizoen: de voute avond. Ook wij mochten ons deels vout verkleden. Een erg leuk maar vooral geslaagd idee! Eerst kwam er nog een stuk officieel gedeelte en kwam ook de burgermeester langs om de sleutel helaas weer op te halen. Nadat de sleutel weer opgehaald was en het officiële gedeelte erop zat, konden we losgaan op de voute muziek! Wat een feest weer en wat een voute muziek, echt alles wat vout was kwam voorbij, zelfs All I Want For Christmas. Geen verzoekje was Mighty Mike te gek, alles kon en alles mocht, als het maar vout was. En dan ineens is het moment daar, het einde… You never walk Alone, nou dat hebben we afgelopen dagen zeker niet gedaan! Hierna gingen de steken af en verlieten we de zaal en bedankten we elkaar. Wat zijn de dagen voorbij gevlogen, nu is het wachten tot november. Zet 24 en 25 november maar vast in jullie agenda, want dan samen met Dusty Road barst het feest weer los!

Woensdag
‘s Morgens hebben we eerst even geholpen voor zover het nog kon, de mannen van de raad waren al een heel eind, met het afbreken van het podium. En in de middag al rustig aan begonnen met het opruimen van de versiering bij ons thuis. ‘s Avonds waren we uitgenodigd om nog even na te borrelen en haring te happen bij Geert. Ook dit was weer erg gezellig, maar nu zit onze eerste carnaval er echt op. We gaan hiervan lang genieten en hopen iedereen in november weer te zien!